لطفاً شماره موبایل یا ایمیل خود را وارد کنید.
پیتزا دیترویت یکی از سبکهای شاخص پیتزا در ایالات متحده است که منشأ آن به شهر دیترویت در ایالت میشیگان برمیگردد. این پیتزا برای اولین بار در سال 1946 در رستورانی به نام Buddy’s Rendezvous معرفی شد. مالک رستوران، «گاس گوئرا»، برای پخت پیتزا از سینیهای فلزی مستطیلی استفاده کرد که در اصل برای نگهداری قطعات خودرو در کارخانههای دیترویت ساخته شده بودند. همین قالبهای فلزی عمیق، شکل مستطیلی و بافت خاص این پیتزا را شکل دادند.
ویژگی اصلی پیتزا دیترویت، خمیر ضخیم با بافتی سبک و هوادار در کنار لبههای بسیار ترد و کاراملی شده است. این لبهها نتیجه تماس مستقیم پنیر با دیوارههای فلزی سینی در هنگام پخت هستند. در واقع، زمانی که پنیر در دمای بالا ذوب میشود، بخشی از آن در لبههای ظرف به حالت کاراملی درمیآید و یک پوسته ترد و طلایی ایجاد میکند که یکی از مهمترین امضاهای این سبک پیتزا محسوب میشود.
از نظر ساختار، پیتزا دیترویت تفاوت مهمی با پیتزای کلاسیک ایتالیایی دارد. در پیتزای ناپولیتنی یا رومی، سس گوجه معمولاً قبل از پنیر روی خمیر قرار میگیرد؛ اما در سبک دیترویت، ابتدا پنیر روی خمیر پخش میشود و سس گوجه به صورت نوارهایی روی پنیر اضافه میشود. این ترتیب باعث میشود رطوبت سس مستقیماً با خمیر تماس پیدا نکند و بافت ترد خمیر حفظ شود.
یکی دیگر از عناصر مهم در این پیتزا استفاده از پنیر ویسکانسین بریک (Wisconsin Brick Cheese) است. این پنیر نیمهسخت آمریکایی نقطه ذوب مناسبی دارد و هنگام پخت، هم کشسانی ایجاد میکند و هم در لبهها به خوبی کاراملی میشود. البته در بسیاری از دستورهای خانگی، ترکیب موتزارلا و چدار به عنوان جایگزین استفاده میشود.
در دو دهه اخیر، پیتزا دیترویت از یک غذای محلی به یک سبک شناختهشده جهانی تبدیل شده است. بسیاری از پیتزافروشیهای آمریکا و اروپا این سبک را در منوی خود اضافه کردهاند و حتی در مسابقات بینالمللی پیتزا نیز دستهای مخصوص برای آن در نظر گرفته میشود. دلیل این محبوبیت، ترکیب سه ویژگی مهم است: بافت هوادار خمیر، لبههای ترد پنیر کاراملی شده و توزیع متفاوت سس گوجه.
در ادامه، روش استاندارد تهیه پیتزا دیترویت در خانه را با تمرکز بر ساختار خمیر و تکنیک پخت بررسی میکنیم.
در یک کاسه بزرگ، آب ولرم و مخمر را مخلوط کنید و ۵ دقیقه صبر کنید تا فعال شود. سپس آرد و نمک را اضافه کنید و مخلوط را هم بزنید تا خمیری نسبتاً مرطوب شکل بگیرد. خمیر دیترویت نسبت به خمیر پیتزای معمولی آب بیشتری دارد تا بافت نهایی آن سبک و حفرهدار شود.
روی خمیر را بپوشانید و اجازه دهید حدود ۱ ساعت در دمای محیط استراحت کند تا حجم آن تقریباً دو برابر شود.
یک قالب فلزی مستطیلی (تقریباً 25×35 سانتیمتر) را با روغن زیتون چرب کنید. خمیر را داخل قالب قرار دهید و با دست به آرامی آن را در کف قالب پخش کنید. اگر خمیر جمع شد، ۱۰ دقیقه صبر کنید و دوباره آن را باز کنید.
خمیر داخل قالب باید ۲۰ تا ۳۰ دقیقه دیگر استراحت کند تا حبابهای هوا در آن شکل بگیرد. این مرحله عامل ایجاد بافت اسفنجی در پیتزا دیترویت است.
ابتدا پنیر موتزارلا را روی خمیر پخش کنید. سپس مقداری پنیر چدار را در لبههای قالب بریزید تا در تماس با دیوارهها کاراملی شود. در صورت تمایل، پپرونی را نیز روی پنیر قرار دهید.
سس گوجه را به صورت چند نوار طولی روی سطح پیتزا بریزید. در این سبک، سس کل سطح را نمیپوشاند.
فر را از قبل روی 180 درجه سانتیگراد گرم کنید. قالب را در طبقه پایین فر قرار دهید و پیتزا را حدود 20 تا 30 دقیقه بپزید تا پنیر در لبهها کاملاً طلایی و ترد شود.
بعد از خروج از فر، پیتزا را با کاردک از قالب جدا کنید و به شکل مربع یا مستطیل برش بزنید. این پیتزا معمولاً به صورت برشهای مربعی سرو میشود.
۱. آیا بدون قالب مخصوص میتوان پیتزا دیترویت درست کرد؟
بله. هر قالب فلزی مستطیلی با دیواره نسبتاً بلند قابل استفاده است. حتی برخی از قالب کیک هم نتیجه قابل قبولی میدهند.
۲. چرا لبههای پیتزا کاراملی نمیشود؟
معمولاً به دلیل کم بودن پنیر در لبهها یا پایین بودن دمای فر است. پنیر باید با دیواره قالب تماس داشته باشد.
۳. تفاوت پیتزا دیترویت با پیتزا سیسیلی چیست؟
هر دو مستطیلی هستند، اما در پیتزا سیسیلی سس زیر پنیر قرار میگیرد و لبه کاراملی پنیر وجود ندارد.
۴. آیا میتوان خمیر را از قبل آماده کرد؟
بله. خمیر را میتوان تا ۲۴ ساعت در یخچال نگه داشت. تخمیر آهسته در یخچال حتی باعث بهبود طعم خمیر میشود.
۵. بهترین پنیر جایگزین برای بریک چیست؟
ترکیب موتزارلا و چدار نزدیکترین نتیجه را از نظر کشسانی و کاراملی شدن ایجاد میکند.
